• நுழைவாயிலில்
  • என் அகம்
  • கட்டுரைகள்
  • இலக்கியங்கள்
  • வாழ்த்துக்கள்
  • விமர்சனங்கள்
  • சிறப்பு
  • வணக்கம் எனது படைப்புக்கள் உங்களை வரவேற்கிறது . வாசித்து உங்கள் எண்ணங்களை இதில் பதிவிடுங்கள்

    சனி, 28 பிப்ரவரி, 2015

    எண்ணத் திடம் சுடராய் மிளிரட்டும்


    உயிரைத் தினமும்  குடித்திடும்
    உடனிருந்தே கொல்லும்  நோய்
    வெளியே இருந்து வரும் மருந்தே - உன்
    உடல் நோயைத் தீர்க்கும்

    இடியாய் வரும் துன்பமும்  ஒருநாள்
    மழையாய் மறுதலிக்கும்
    இன்பமும் துன்பமும்
    இணைவதுதான் இவ் வாழ்க்கை
    இழந்துவிட்ட  இன்பம்
    இணைகள் சேர இணைந்துவிடும்

    பகிர்ந்தளிக்கும் துன்பம்
    படிதாண்டி ஓடிவிடும்
    எண்ணி எண்ணி மாய்வதல்ல
    இவ் வாழ்க்கை
    எதிர்நீச்சல் போட்டுவிடு
    எண்ணமதைச் செயல்படுத்து

    எள்ளிநகை யாடிட இதுவல்லோ நேரம்
    எடுத்து வைக்கும் காலடிகள்
    ஏற்றத்தைக் காட்டிவிடும்
    பனிகாலம்  உறங்கும் மரம்
    கோடையிலே குதூகலிக்கும்
    கரை வந்த அலை கடல் நோக்கி
    மீண்டும் திரும்பிவிடும்

    கன்னத்துக் கரம் கடுதியாய் விலகட்டும்
    எண்ணத் திடம் சுடராய் மிளிரட்டும் 

    புதன், 11 பிப்ரவரி, 2015

    பனித் துளியும் உலகியலும்

       


    பஞ்சுப்பொதி யுடைத்து பால்வெளி வீதிநின்று
    பாருலகு காணவென்று பறந்து வந்த பனிக்குழாம்கள் 
    விண்ணெங்கும் பரந்து வீதியெங்கும் படுக்கை போட்டு
    வீடுகளின் கூரைகளில் ஆடைகளாய் அலங்கரித்து
    விருட்சங்களின் மேனிகளை வெள்ளாடையாய்ப் போர்த்தி
    இலையிழந்த கிளைகளிலே இன்பமாய் அமர்ந்திருக்கும்
    நிலையில்லா அழகை ரசிப்பதற்கு ஆயிரங் கண்கள் போதாது

    பூமியிலே பிறப்பெடுத்த பச்சைக் குழந்தையென 
    பாவங்கள் படியாத பரிசுத்த வடிவு கொண்டு
    பறந்து வரும் பனிக்குழாம்கள் வீதிக்கு வந்தவுடன்
    சகதியும் சேறுமாய் சாக்கடை அசுத்தமாய் 
    உருமாறி உருக்குலைந்து அருவருக்கும் தோற்றமாய்
    உருமாறும் தோற்றமாம்போல் மானுட வாழ்க்கையும்
    உருவாகும் போது உன்னதமாய் மாசுமறுவற்றிருக்கும்

    பொல்லாத பூமியிலே பொன்னெனப் பிறந்தவுடல் 
    பூமிக்கு விலக்காகி வாழ்வுக்கு வஞ்சனையாகி
    பொல்லாங்கு வாழ்க்கையிலே புகழுக்காய் பொய்யுரைத்து
    நிலையில்லா வாழ்வையெண்ணி பேராசை மிகக்கொண்டு
    முறையற்ற செயல்களினால் குறையுற்ற பணிசெய்து
    அடுத்தவரை ஏமாற்றி அவருழைப்பில் குளிர்காயும்
    மானிடப் பிறப்பும் பனியழகுபோல் மாறிவிடும்



    அகப்பையை எறிந்துவிட்டு அறிவுக் கண்ணைத் திறக்க வேண்டும்

      இலக்கியத்தில் பெண்கள் இடம்பிடிப்பது ஒரு சவாலான விடயமாகவே இருந்திருக்கின்றது. குடும்பம் என்ற கட்டுக்கோப்புக்குள் தம்முடைய பாரிய கடமையாகவும்...